آنكه طمع را شعار خود سازد، خود را خوار ساخته و هر كه پريشانحالى خويش با ديگران در ميان نهد، تن به ذلت داده است و مكسى كه زبانش بر او فرمان راند، بى ارج شود.
نميدانم داستان پيرمردی را شنيدهايد كه مىخواست به زيارت برود اما وسيلهی بری رفتن نداشت. به هر حال يكی از دوستان او، اسبی برايش آورد تا بتواند با آن به زيارت برود.
