چهارشنبه , 03 خرداد 1391
پژواك مشاهده در قالب پی دی اف چاپ فرستادن به ایمیل

زمرمه می کنم
تا پژواک صدامو تو وجو دت بشنوم
دنبال یه چیزی می گردم
که با اون به خودم ثابت کنم زنده ام
مثل وقتی که
یه موجود رنده
بین دو تا کوه
فریاد می زند
من زنده ام .................
و کوه جواب می دهد
من زنده ام من زنده ام من زنده ام من زنده ام
مثل وقتی که دلت می خواهد حواس پنج گان ات را تست کنی تا خیالت راحت شود  همه چی درست کار می کند
پس وقتی صدایم را می شنوی
پس وقتی لمس دستهایم را روی پوستت حس کردی
پس وقتی نگاهم در نگاهت معنا گرفت
پس وقتی که مشامت را عطر تنم پر کرد
پس وقتی شیرینی بوسه از لبانمم را در دهانت مزه مزه میکنی
پس وقتی ناخوداگاهت حس ششم تو را به اینکه من عاشق توام نوید میدهد
ان هنگام
جان هر چه کوه می شناسی
پژواکی بفرست تا به جان خسته ام
نویدی باشد
که من زنده ام

 

سارا رزاق

تگ ها:
 
سخنان بزرگان

از بخشش اندك شرمنده مباش ، زيرا نوميد ساختن ، اندكتر از آن است .

امام علي(ع)

سامانه پيام کوتاه

2 0 8 7 8 3 7 8 3 9 0

داستان تصادفي
رحمت خداوند

پیر مرد تهی دست، زندگی را در نهایت فقر و تنگدستی می گذراند و با سائلی برای زن و فرزندانش قوت و غذائی ناچیز فراهم می کرد. از قضا یک روز که به آسیاب رفته بود، دهقان مقداری گندم در دامن لباس اش ریخت و پیرمرد گوشه های آن را به هم گره زد و در همان حالی که به خانه بر می گشت با پروردگار از مشکلات خود سخن می گفت و برای گشایش آنها فرج می طلبید و تکرار می کرد:
ای گشاینده گره های ناگشوده عنایتی فرما و گره ای از گره های زندگی ما بگشای. پیر مرد در حالی که این دعا را با خود زمزمه می کرد و می رفت، یکباره یک گره از گره های دامنش گشوده شد و گندم ها به زمین ریخت او به شدت ناراحت شد و رو به خدا کرد و گفت:

ادامه مطلب
کليه حقوق مادي و معنوي اين وب سايت محفوظ مي باشد.
درج مطالب در وب سايت ها، وبلاگ ها و نشريات با ذکـــر منبع مجاز است.

موسسه آموزشی زبانسرا

آخرين بروزرساني چهارشنبه ، 3 خرداد 1391 ، 00:00 

در گوگل محبوب کنید
درحال فراخواني