|
سه شنبه ، 8 دی 1388 ، 11:54 |
|
یک پایان تلخ ، همیشه بهتر از یک تلخی بی پایانه
فیلسوفی میگوید : مغز ما یک دینام هزار ولتی است که متاسفانه اکثر ما به اندازه یک چراغ موشی از آن استفاده میکنیم
ناکامی یعنی تاخیر ، نه شکست مسیر انحرافی موقت است ، نه کوچه بن بست . . .
چه بیچاره اند مردمانی که قهرمانانشان بزدل باشد . . .
وقتی آدم همه چیزش رو توی زندگی از دست میده
توی بهترین شرایط قرار داره ، چون از اون به بعد فقط میتونه پیشرفت کنه . . .
مستمند کسی است که دشواری و سخنی ندیده باشد . . .
دروغ مثل برف است ، که هرچه آنرا بغلتانند بزرکتر میشود . . .
موفقیت ، یک درصد نبوغ ، ۹۹ درصد زحمت کشیدن است . . .
مطمئن باش ، حرفهایت هرچند تکراری باشد ، یکی هست که به آنها گوش میدهد آن کسی نیست جز خدا . . .
دخترم ، من روی بند زیاد راه رفتم ، اما باور کن روی زمین در یک خط راست رفتن هزار بار سخت تر است (قسمتی از نامه چارلی چاپلین به دخترش)
مهر دل ما مدام تقدیم شما ، عمری که شود به کام تقدیم شما ، پیدا نشد آن هدیه که در شان شماست ، یک باغ گل عشق تقدیم شما .
برای تنی که خسته ست تو همیشه جون پناهی ، من می خوام با تو بمونم تو رفیق نیمه راهی .
همین حسی که دارم حتی وقتی از تو دورم تلخ و بیمارم چقدر خوبه ، همین قدر که می دونم خوب خوبی خواب خوابی من که بیدارم چقدر خوبه .
در اوج دل نشاندمت ، در رهگذر زمانه گر خزان شود ، تویی بهار زندگی
اگه یه روز خواستی قلبم رو بشکنی باید مواظب باشم تکه های قلبم دستت رو نبره .
نترسم که با دیگری خو کنی ، تو با من چه کردی که با او کنی ؟
دلتنگم آنچنان که اگر ببینمت بکام ، خواهم که جاودانه بنالم به دامنت ، خواهم که جاودانه بمانی کنار من ، ای نازنین که هیچ وفا نیست با منت .
تو آسمان آبی آرام روشنی ، من چون کبوتری که پرم در هوای تو ، یک شب ستاره های تو را دانه چین کنم ، با اشک شرم خویش بریزم به پای تو .
خواهم که ببوسمت ای نوشخند صبح ، خواهم که بنوشمت ای چشمه ی شراب ، بیمار خنده های تو ام بیشتر بخند ، خورشید آرزوی منی گرمتر بتاب
ساز گلهای دلم آهنگ توست ، حس نکردی یک نفر دلتنگ توست ؟
|