| اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید |
|
عمر بگذشته به پیرانه سرم بازآید |
| دارم امید بر این اشک چو باران که دگر |
|
برق دولت که برفت از نظرم بازآید |
| آن که تاج سر من خاک کف پایش بود |
|
از خدا میطلبم تا به سرم بازآید |
| خواهم اندر عقبش رفت به یاران عزیز |
|
شخصم ار بازنیاید خبرم بازآید |
| گر نثار قدم یار گرامی نکنم |
|
گوهر جان به چه کار دگرم بازآید |
| کوس نودولتی از بام سعادت بزنم |
|
گر ببینم که مه نوسفرم بازآید |
| مانعش غلغل چنگ است و شکرخواب صبوح |
|
ور نه گر بشنود آه سحرم بازآید |
| آرزومند رخ شاه چو ماهم حافظ |
|
همتی تا به سلامت ز درم بازآید |
|