| اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول |
|
رسد به دولت وصل تو کار من به اصول |
| قرار برده ز من آن دو نرگس رعنا |
|
فراغ برده ز من آن دو جادوی مکحول |
| چو بر در تو من بینوای بی زر و زور |
|
به هیچ باب ندارم ره خروج و دخول |
| کجا روم چه کنم چاره از کجا جویم |
|
که گشتهام ز غم و جور روزگار ملول |
| من شکسته بدحال زندگی یابم |
|
در آن زمان که به تیغ غمت شوم مقتول |
| خرابتر ز دل من غم تو جای نیافت |
|
که ساخت در دل تنگم قرارگاه نزول |
| دل از جواهر مهرت چو صیقلی دارد |
|
بود ز زنگ حوادث هر آینه مصقول |
| چه جرم کردهام ای جان و دل به حضرت تو |
|
که طاعت من بیدل نمیشود مقبول |
| به درد عشق بساز و خموش کن حافظ |
|
رموز عشق مکن فاش پیش اهل عقول |
|
