| اگر چه باده فرح بخش و باد گلبیز است |
|
به بانگ چنگ مخور می که محتسب تیز است |
| صراحی ای و حریفی گرت به چنگ افتد |
|
به عقل نوش که ایام فتنه انگیز است |
| در آستین مرقع پیاله پنهان کن |
|
که همچو چشم صراحی زمانه خونریز است |
| به آب دیده بشوییم خرقهها از می |
|
که موسم ورع و روزگار پرهیز است |
| مجوی عیش خوش از دور باژگون سپهر |
|
که صاف این سر خم جمله دردی آمیز است |
| سپهر برشده پرویزنیست خون افشان |
|
که ریزهاش سر کسری و تاج پرویز است |
| عراق و فارس گرفتی به شعر خوش حافظ |
|
بیا که نوبت بغداد و وقت تبریز است |
|