|
هر كس جعفر بن محمّدعلیهما السلام را به كار و كوشش متصف ساخته اینویژگى را با صفت زهد و طاعت وى مقرون كرده است. اینك برخى ازسخنانى را كه در این باره از شخصیتهاى مختلف نقل شده است، بیانمىكنیم:
مالک، پیشواى مذهب مالكى مىگوید: "جعفر از یكى از این سه خصلت خارج نبود: یا نماز مىخواند یا روزه مىداشت و یا قرآن تلاوتمىكرد".(1)
و نیز گفته است:
"هیچ چشم و هیچ گوشى ندید و نشنید و بر قلبى خطور نكرد كه انسانى از نظر علم و عبادت و پرهیزكارى برتر از جعفر بن محمّدالصادق(علیه السلام) باشد".(2)
ابو الفتح اربلى وزیر گوید:
"جعفر بن محمّد، نفس شریف خود را وقف عبادت كرده و آن را بر طاعت و زهد واداشته بود و خود را به دعا و تهجد و نماز و تعبد مشغول ساخته بود".
یكى از معاصران آن حضرت روایت مىكند كه ابو عبداللَّه الصادق را در مسجد النبى(صلى الله علیه و آله) به حال سجده دیدم. نشستم و چون دیدم سجده آن حضرت به درازا انجامید با خودم گفتم كه تا وقتى امام در سجده است به گفتن تسبیح مشغول شوم. به گفتن ذكر سبحان ربى و بحمده استغفر ربى و اتوب الیه پرداختم. سیصد و شصت و چند بار این ذكر را گفته بودم كه امام سر از سجده برداشت.(3)
اوجبّه خشن و كوتاهى از پشم دربرمىكرد و
امام صادق(علیه السلام) پیراهن خشن و كوتاهى از پشم در برمىكرد و حلّهاى بر روى جامهاش مىپوشید و مىفرمود: ما جبّه پشمین را براى خدا مىپوشیم و حلّه را براى شما مردم .
حلّهاى بر روى جامهاش مىپوشید و مىفرمود: ما جبّه پشمین را براى خدا مىپوشیم و حلّه را براى شما.(4)
آن حضرت را مىدیدند كه پیراهنى درشت بافت و خشن در زیر جامهاش به تن كرده و روى آن جبّهاى پشمین پوشیده و روى آن هم پیراهنى درشت بافت دربركرده است.
به میهمانانش گوشت مىخورانید و خود گوشتها را با دست خویشپاك مىكرد، امّا خوراك خودش سركه و زیتون بود و مىفرمود: اینخوراك ماست، خوراك پیامبران.(5)
پینوشتها:
1 و 2- تهذیب التهذیب، ج2، ص105.
3- اعیان الشیعه، ج4، ص 138 .
4- الامام الصادق، علّامه مظّفر، ج1، ص270 .
5- همان .
برگرفته از کتاب هدایتگران راه نور، زندگانى امام جعفر صادق(علیهالسلام)، نوشته آیة الله حاج سید محمد تقى مدرسى، ترجمه محمدصادق شریعت .
منبع: تبیان
|
