| گزیده ای از شعر بلند علیرضا قزوه |
 |
 |
 |
|
عباسِ علی تشنه و طفلان همه تشنه فریاد و فغان از ستم قوم دغا، های بازوی حرم، نخل جوانمردی و ایثار عباس علی، حضرت شمع شهدا، های آتش به سوی خیمه و خرگاه تو می رفت از دست ابالفضل چو افتاد لوا، های با یاد جوانمردی عباس و غم تو خورشید جدا گریه کند، ماه جدا، های خورشید نه این است که می چرخد هر روز خورشید سری بود جدا شد ز قفا، های می چرخد و می چرخد و می چرخد، گریان هفتاد قمر گردِ سرِ شمس ضُحی، های خونین شده انگشتری سوّم خاتم از سوگ سلیمان چه خبر، باد صبا!؟ های از داغ علی اصغر محزون، جگرم سوخت با رفتن عباس، قدم گشت دو تا، های *** طفلان عطش نوش تو را حنجره، خون شد از خفتنِ فریاد در آن حنجره ها، های بگذار که از اکبر داماد بگویم با خون سر آن کس که به کف بست حنا، های تنها چه کند با غم شان زینب کبری رأس شهدا وای، غریو اسرا ، های بر محمل اُشتر سر خود کوبید، زینب(س) از درد بکوبم سر خود را به کجا؟ های امشب شب دلتنگی طفلان حسین(ع) است این شعله به تن دارد و آن خار به پا، های این مویه کنان در پی راهی به مدینه ست آن موی کنان در پی جسم شهدا، های این پیرهن پاره، تن کیست ؟ خدایا گشتیم به دنبال سرش در همه جا، های در آینه سر می کشد این سر، سر خونین در باد ورق می خورد آن زلف رها، های این حنجر داوودی سرهای بریده ست ترتیل شگفتی ست ز سرهای جدا، های بگذار هم از گریه چراغی بفروزم بادا که فروزان بشود شام شما ،های... *** من تشنه و دل تشنه و عالم همه تشنه کو آب که سیراب کند زخم مرا، های آتش شده ام اتش نوشان منا، هوی عنقا شده ام، سوخته جانان منا، های هنگام اذان آمد و در چِک چک شمشیر او حیّ غزا می زد و من "حیّ علی" های امشب شب شوریدگی، امشب، شب اشک است شمشیر مرا تیز کن از برق دعا، های خون خوردن و لبخند زدن را همه دیدید گل دادن قنداقه ندیدید الا، های با فرق علی(ع) کوفه ی دیروز، چها کرد؟ از کوفه ندیدیم بجز قحط وفا، های *** بر حنجره ی تشنه چرا تیر سه شعبه؟ کس نیست بپرسد ز شمایان که چرا ؟ های این کودک معصوم چه می خواست ؟ چه می گفت؟ در چشم شما سنگدلان مُرد حیا، های
علی رضا قزوه |
